دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۸۰۷
مولوی
لعلیست که او شکر فروشی داند
وز عالم غیب باده نوشی داند
نامش گویم و لیک دستوری نیست
من بندهٔ آنم که خموشی داند