دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۸۰۰
مولوی
گوید چونی خوشی و در خنده شود
چون باشد مردهٔ ای که او زنده شود
امروز پراکنده نخواهم گفتن
هرچند که راه او پراکنده شود