دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۹۹
مولوی
کو پای که او باغ و چمن را شاید
کو چشم که او سرو و سمن را شاید
پای و چشمی یکی جگر سوخته ای
بنمای یکی که سوختن را شاید