دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۸۷
مولوی
گر ما نه همه تنور سوزان باشد
ناگه ز درم درآی گرم آن باشد
چون وعده دهی نیابی سرد آن باشد
سرما نه همه سرد زمستان باشد