دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۸۱
مولوی
گر خواب ترا خواجه گرفتار کند
من نگذارم کسیت بیدار کند
عشقت چو درخت سیب میافشاند
تا خواب ترا چو برگ طیار کند