دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۵۲
مولوی
صد سال بقای آن بت مهوش باد
تیر غم او دل من ترکش باد
بر خاک درش بمرد خوش خوش دل من
یارب که دعا کرد که خاکش خوش باد