دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۴۹
مولوی
صبح آمد و وقت روشنائی آمد
شبخیزان را دم جدائی آمد
آن چشم چو پاسبان فروبست بخواب
وقت هوس شکر ربائی آمد