دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۴۷
مولوی
شیرین سخنی در دل ما میخندد
بر خسرو شیرین سخنی می بندد
گه تند کند مرا و او رام شود
گه رام کند مرا و او می تندد