دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۳۹
مولوی
شادم که غم تو در دل من گنجد
زیرا که غمت بجای روشن گنجد
آن غم که نگنجد در افلاک و زمین
اندر دل چون چشمهٔ سوزن گنجد