دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۳۷
مولوی
شاد آنکه ز دور ما یار ما بنماید
چون بچهٔ خرد آستین برخاید
چون دید مرا کنار را بگشاید
چون باز جهد مرغ دلم برباید