دیوان شمس - رباعیات

مولوی

رباعی شمارهٔ ۷۲۹

مولوی
سر دل عاشقان ز مطرب شنوید با نالهٔ او بگرد دلها بروید
در پرده چه گفت اگر بدو میگروید یعنی که ز پرده هیچ بیرون نروید

درک و برداشت

هوش مصنوعی

درون‌مایه و پیام

این ابیات بر اهمیت گوش سپردن به ندای درونی و راهنمایی‌های عارفانه تأکید دارند. شاعر از مخاطب می‌خواهد که برای درک اسرار عشق، به جای ظواهر دنیوی، به ندای حقیقت که از زبان اهل دل و پیران طریق شنیده می‌شود، گوش فرا دهد و با آن هم‌نوا شود.

همچنین مفهوم 'پرده' در اینجا به عنوان حریم اسرار الهی مطرح می‌شود. شاعر توصیه می‌کند که اگر کسی به حقیقتِ پنهان ایمان آورد، باید در همان فضای قدسی باقی بماند و از محدودهٔ این معرفت که همان رازداری و تسلیم است، خارج نشود.

معنای روان

سر دل عاشقان ز مطرب شنوید با نالهٔ او بگرد دلها بروید

رازِ نهفته در دلِ عاشقان را از زبانِ «مطرب» (راهنمای روحانی) بشنوید و با همراهی کردنِ ناله و نوای او، دل‌هایتان را به سوی حقیقت سوق دهید و به گردش درآورید.

نکته ادبی: واژه 'مطرب' در متون عرفانی استعاره از پیرِ راه یا جذبه‌ای است که دل را به شور می‌آورد و 'سر' در اینجا به معنی راز و حقیقتِ باطنی است.

در پرده چه گفت اگر بدو میگروید یعنی که ز پرده هیچ بیرون نروید

اگر به آنچه در پشتِ پرده (عالم غیب) گفته می‌شود اعتقاد دارید و آن را باور کرده‌اید، پس بدانید که لازمهٔ این باور آن است که از حریمِ این رازِ مقدس بیرون نروید.

نکته ادبی: واژه 'پرده' دارای ایهام است: هم به معنای حجاب و رازی که از چشم خلق پوشیده است و هم به معنای نغمه و نوای موسیقی که با بیت قبل پیوند دارد.

آرایه‌های ادبی

استعاره مطرب

اشاره به راهنمای معنوی یا جذبه‌ای که دل را به سوی حق هدایت می‌کند.

ایهام پرده

در معنای اول به حجابِ اسرارِ غیب و در معنای دوم به نغمه‌های موسیقی اشاره دارد.