دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۲۴
مولوی
ز اول که مرا عشق نگارم بربود
همسایهٔ من ز نالهٔ من نغنود
اکنون کم شد ناله عشقم بفزود
آتش چو هوا گرفت کم گردد دود