دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۱۱
مولوی
رو دیده بدوز تا دلت دیده شود
زاندیده جهان دگرت دیده شود
گر تو ز پسند خویش بیرون آئی
کارت همه سر بسر پسندیده شود