دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۱۰
مولوی
رفتم بدر خانهٔ آنخوش پیوند
بیرون آمد بنزد من خنداخند
اندر بر خود کشید نیکم چون قند
کای عاشق و ای عارف و ای دانشمند