دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۰۴
مولوی
دی باغ ز وی شکر سلامت میکرد
بر روی شکوفه ها علامت میکرد
آن سرو چمن دعوی قامت میکرد
گل خنده زنان بر او قیامت میکرد