دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۰۳
مولوی
دو کون خیال خانه ای بیش نبود
وامد شد ما بهانه ای بیش نبود
عمریست که قصه ای ز جان میشنوی
قصه چکنم فسانه ای بیش نبود