دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۰۱
مولوی
دوش آن بت من همچو مه گردون بود
نی نی که به حسن از آفتاب افزون بود
از دایرهٔ خیال ما بیرون بود
دانم که نکو بود ندانم چه بود