دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۰۰
مولوی
دل هرچه در آشکار و پنهان گوید
زانموی چو مشک عنبرافشان گوید
این آشفته است و او پریشان دانم
کاشفته سخنهای پریشان گوید