دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۶۵
مولوی
در سلسله ات هر آنکه پا بست شود
گر فانی و گر نیست بود هست شود
می فرمائی که بی خود و مست مشو
ناچار هر آنکه می خورد مست شود