دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۵۶
مولوی
دامان جلال تو ز دستم نشود
سودای تو از دماغ مستم نشود
گوئیکه مرا چنانکه هستی بنمای
گر بنمایم چنانکه هستم نشود