دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۴۰
مولوی
چون زیر افکند در عراق آمیزد
دل عقل کند رها ز تن بگریزد
من آتشم و چو درد می برخیزم
هر آتش را که درد می برخیزد