دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۳۹
مولوی
چون روز وصال یار ما نیست پدید
اندک اندک ز عشق باید ببرید
میگفت دلم که این محالست محال
سر پیش فکنده زیر لب میخندید