دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۳۸
مولوی
چون دیده برفت توتیای تو چه سود
چون دل همه گشت خون وفای تو چه سود
چون جان و جگر سوخت تمام از غم تو
آنگاه سخنان جانفزای تو چه سود