دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۲۸
مولوی
جز دمدمهٔ عشق تو در گوش نماند
جان را ز حلاوت ازل هوش نماند
بی رنگی عشق رنگها را آمیخت
وز قالب بی رنگ فراموش نماند