دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۱۷
مولوی
جامی که بگیرم میش انوار بود
بینی که بگویم همه اسرار بود
در هر طرفی که بنگرد دیدهٔ من
بی پرده مرا ضیاء دلدار بود