دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۰۷
مولوی
تا رهبر تو طبع بدآموز بود
بخت تو مپندار که پیروز بود
تو خفته به صبح و شب عمرت کوتاه
ترسم که چو بیدار شوی روز بود