دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۶۰۴
مولوی
تا تو بخودی ترا به خود ره ندهد
چون مست شدی ز دیده بیرون نجهند
چون پاک آئی ز هر دو عالم به یقین
آنگه بنشان نفرت انگشت نهند