دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۵۹۴
مولوی
پیران خرابات غمت بسیارند
چون چشم تو هم خفته و هم بیدارند
بفرست شراب کاندلشدگان
نه مست حقیقتند و نی هشیارند