دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۵۸۶
مولوی
بشنو اگرت تاب شنیدن باشد
پیوستن او ز خود بریدن باشد
خاموش کن آنجا که جهان نظر است
چون گفتن ایشان همه دیدن باشد