دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۵۷۰
مولوی
این مست به باده ای دگر می گردد
قرابه تهی گشت و بسر می گردد
ای محتسب این مست مرا دره مزن
هرچند ز پیش مست تر می گردد