دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۵۴۷
مولوی
ایام وصال یار گوئی که نبود
وان دولت بیشمار گوئی که نبود
از یار بجز فراق بر جای نماند
رفت آن همه روزگار گوئی که نبود