دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۵۱۵
مولوی
از آدمیی دمی بجائی ارزد
یک موی کز اوفتد بکانی ارزد
هم آدمیی بود که از صحبت او
نادیدن او ملک جهانی ارزد