دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۵۰۶
مولوی
آن یار که از طبیب دل برباید
او را دارو طبیب چون فرمایند
یک ذره ز حسن خویش اگر بنماید
والله که طبیب را طبیبی باید