دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۵۰۱
مولوی
آنها که بتش خزان سوخته اند
وز لطف بهار چشمشان دوخته اند
اکنون همه را خلعت تو دوخته اند
شیوه گری و غنج درآموخته اند