دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۴۸۱
مولوی
آن روز که عشق با دلم بستیزد
جان پای برهنه از میان بگریزد
دیوانه کسی که عاقلم پندارد
عاقل مردی که او ز من پرهیزد