دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۴۷۷
مولوی
آن روز که جان خرقهٔ قالب پوشید
دریای عنایت از کرم میجوشید
سرنای دل از بسکه می لب نوشید
هم بر لب تو مست شد و بخروشید