دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۴۷۳
مولوی
آن را که خدای ناف بر عشق برید
او داند ناله های عشاق شنید
هر جای که دانه دید زانجا برمید
پرید بدان سوی که مرغی نپرید