دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۴۶۸
مولوی
آندم که ز افلاک گهر ریز کند
هر ذره بسوی اصل خود خیز کند
از نخوت آن باد و زین باد هوس
هر ذره ز آفتاب پرهیز کند