دیوان شمس - رباعیات

مولوی

رباعی شمارهٔ ۴۶۳

مولوی
آنجا بنشین که همنشین مردانند تا دود کدورت ترا بنشانند
اندیشه مکن به عیب ایشان کایشان زانبیش که اندیشه کنی میدانند

درک و برداشت

هوش مصنوعی

درون‌مایه و پیام

این ابیات بر اهمیت انتخاب هم‌نشین و تأثیر عمیق مصاحبت با خردمندان و صاحبدلان تأکید دارند. شاعر به مخاطب توصیه می‌کند که برای زدودن تیرگی‌های ذهن و غبار ناپاکی‌ها، در مجلس مردانِ راه قرار گیرد تا از پرتو آگاهی آنان بهره‌مند شود.

همچنین به این نکته اخلاقی اشاره دارد که به جای جست‌وجو در عیوب بزرگان و قضاوت‌های ناشیانه درباره آنان، باید ادبِ محضر را رعایت کرد؛ چرا که بصیرت و آگاهی ایشان بسیار فراتر از گمان‌ها و پندارهای محدود آدمی است.

معنای روان

آنجا بنشین که همنشین مردانند تا دود کدورت ترا بنشانند

در جایگاه و محفلی حضور یاب که محل گردهمایی انسان‌های وارسته و خردمند است تا با هم‌نشینی با آنان، غبارِ غم، تیرگی‌های فکری و بدبینی‌ها از روح و روان تو پاک شود.

نکته ادبی: دود کدورت استعاره‌ای از تیرگی‌های درونی و پریشانی‌های فکری است که مانع دیدن حقیقت می‌شود.

اندیشه مکن به عیب ایشان کایشان زانبیش که اندیشه کنی میدانند

به فکر کشف عیب و نقص در گفتار و کردار ایشان نباش؛ چرا که آگاهی و بینش آنان چنان وسیع و عمیق است که از هرچه تو در ذهن داری و می‌پنداری، آگاه‌ترند.

نکته ادبی: ترکیب زانبیش مخفف از آن بیش است که برای حفظ وزن عروضی و ایجاز کلام به کار رفته است.

آرایه‌های ادبی

استعاره دود کدورت

غم‌ها، بدبینی‌ها و تیرگی‌های ذهنی به دود تشبیه شده که وجود انسان را آلوده می‌کند و مانع دیدن حقیقت است.

مبالغه زانبیش که اندیشه کنی میدانند

اغراقی برای بیان عمق و وسعت بینش و آگاهی خردمندان که از حد تصور و گمانِ عادی آدمی فراتر است.

مجاز مردان

مردان در اینجا به معنای جنسیت مذکر نیست، بلکه به معنای انسان‌های کامل، عارفان و خردمندان است.