دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۴۶۰
مولوی
آبی که از این دیده چو خون میریزد
خونیست بیا ببین که چون میریزد
پیداست که خون من چه برداشت کند
دل می خورد و دیده برون می ریزد