دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۴۵۶
مولوی
یک چشم من از روز جدائی بگریست
چشم دگرم گفت چرا گریه ز چیست
چون روز وصال شد فرازش کردم
گفتم نگریستی نباید نگریست