دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۴۵۵
مولوی
یکبار به مردم و مرا کس نگریست
گر بار دگر زنده شوم دانم زیست
ای کرده تو قصد من ترا با من چیست
یا صحبت ابلهان همه دیگ تهیست