دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۴۵۴
مولوی
یاری که غمش دوای هر بیمار است
او را یار است هرکه با او یار است
گویند مرا باش در کار مدام
من بی کارم ولیک او در کار است