دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۴۳۸
مولوی
هرچند که بار آن شترها شکر است
آن اشتر مست چشم او خود دگر است
چشمش مست است و او ز چشمش بتر است
او از مستی ز چشم خود بیخبر است