دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۴۲۷
مولوی
ناگه ز درم درآمد آن دلبر مست
جام می لعل نوش کرده بنشست
از دیدن و از گرفتن زلف چو شست
رویم همه چشم گشت و چشمم همه دست