دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۴۲۶
مولوی
ناگاه بروئید یکی شاخ نبات
ناگاه بجوشید چنین آب حیات
ناگاه روان شد ز شهنشه صدقات
شادی روان مصطفی را صلوات