دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۴۰۰
مولوی
گویند مرا که این همه درد چراست
وین نعره و آواز و رخ زرد چراست
گویم که چنین مگو که اینکار خطاست
رو روی مهش ببین و مشکل برخاست