دیوان شمس - رباعیات

این ابیات به تبیین تفاوت میان خرد محدود انسانی و خرد مطلق الهی می‌پردازد. شاعر در فضایی فلسفی و عرفانی، جایگاه عقل کل را به عنوان محرک هستی و سرچشمه دانش تبیین می‌کند و آن را از خرد جزئی که درگیر امور مادی است، متمایز می‌سازد.

مضمون اصلی، درک مراتب وجودی عقل است. شاعر تأکید دارد که آنچه ما در زندگی روزمره به کار می‌بریم، تنها بهره‌ای کوچک از حقیقت مطلق است که جهان را به حرکت درآورده و قوام بخشیده است.