دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۹۷
مولوی
گویند بیا به باغ کانجا لاغ است
نی زحمت نزهت و نه بانگ زاغ است
اندر دل من رنگرز صباغست
کاندر پر هر زاغ از او صد باغ است