دیوان شمس - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۹۵
مولوی
گم باد سریکه سروران را پا نیست
وان دل که به جان غرقهٔ این سودا نیست
گفتند در این میان نگنجد موئی
من موی شدم از آن مرا گنجانیست